Τo μπρα ντε φερ κυβέρνησης και τραπεζών για την προστασία της πρώτης κατοικίας και τα κόκκινα δάνεια είναι προφανές, όπως συνομολογείται και από τις δύο πλευρές, ότι θα καταλήξει σε έναν ακόμη συμβιβασμό. Τα κρίσιμα ερωτήματα όμως είναι δύο – το ποιος θα επωμιστεί το μεγαλύτερο κόστος αυτού του συμβιβασμού και το εάν η “χρυσή τομή» θα έχει χαρακτηριστικά οριστικής λύσης ή θα μεταθέτει τις δύσκολες αποφάσεις σε μετεκλογικό χρόνο.

Αυτή την στιγμή, και με καταλυτικό παράγοντα την ντε φάκτο προεκλογική συγκυρία, οι θέσεις των δύο πλευρών είναι καθαρές: Η μεν κυβέρνηση θέλει, από την 1η Μαρτίου που εκπνέει ο νόμος Κατσέλη, να καλύψει με την νέα “ομπρέλα» προστασίας όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό οφειλετών. Οι δε τράπεζες, στο ιδανικό σενάριο, θα ήθελαν να τιτλοποιήσουν και να πουλήσουν σε funds όσο το δυνατό περισσότερα κόκκινα δάνεια προκειμένου αφενός να ενισχύουν την κεφαλαιακή τους θέση και, αφετέρου, να επιστρέψουν σε πραγματική τραπεζική λειτουργία χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας.

Εν ολίγοις, το πολιτικό δίλημμα είναι πλειστηριασμοί με υψηλό κοινωνικό κόστος ή προστασία των οφειλετών και της πρώτης κατοικίας έστω και χωρίς διοχέτευση τραπεζικής ρευστότητας στην αγορά. Σ’ αυτό το δίλημμα είναι προφανές ότι ακόμη και εντός κυβέρνησης υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Οι τελευταίες, προσεκτικές τοποθετήσεις του Γιάννη Δραγασάκη – παρ΄ότι οι δηλώσεις του περί τραπεζικής ανακεφαλαιοποίησης όντως μεγεθύνθηκαν και εργαλοιοποιήθηκαν πολιτικά – δείχνουν σαφώς πως οι τελικές απαντήσεις δεν θα είναι εύκολες. Και, όπως εκτιμάται από τραπεζικές πηγές, καθιστούν πιθανότερη μια ενδιάμεση – στην παρούσα τουλάχιστον φάση – λύση που, από την μία πλευρά, θα θωρακίζει τις πιο ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και, από την άλλη, δεν θα δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στις τράπεζες. Κατά τις ίδιες πηγές, θα είναι μια “ανεκτή μεν λύση, αλλά δεν θα είναι η οριστική λύση για τα κόκκινα δάνεια» η οποία, όπως λένε, θα παραπεμφθεί σε χρόνο μετά τις εκλογές.

Το εν λόγω πλαίσιο, και σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν μέχρι στιγμής από κυβερνητικής πλευράς, οδηγεί σε έναν συμβιβασμό όπου το όριο προστασίας για την πρώτη κατοικία θα κινηθεί ανάμεσα στις 100.000 και τις 120.000 ευρώ με όριο ετήσιου εισοδήματος περίπου τις 20.000 ευρώ. Πρόκειται για μια κλίμακα κριτηρίων που, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έχει ήδη και την κατ΄αρχήν αποδοχή από την πλευρά των θεσμών. Μέχρι σήμερα, το σημείο εκκίνησης της διαπραγμάτευσης ήταν εμπορική αξία 150.000 ευρώ για την κυβέρνηση και 75.000 ευρώ για τις τράπεζες. Πέραν τούτου, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να εισάγει μια σειρά από δικλείδες ασφαλείας που θα καθιστούν πιο “ευέλικτη» την διατήρηση των οφειλετών εντός της ρύθμισης και θα επεκτείνουν την προστασία στις περισσότερες δυνατές κοινωνικές ομάδες.

Τέτοιου τύπου δικλείδες είναι η δυνατότητα επιδότησης της μηνιαίας ρυθμισμένης δόσης από το κράτος, με περιουσιακά και εισοδηματικά κριτήρια. Επίσης, φαίνεται να περνά – παρά τις έως τώρα αντιρρήσεις των τραπεζών – και η δυνατότητα να μην χάνει ο ασφαλισμένος την ρύθμιση εάν δεν καταφέρει να αποπληρώσει την δόση ενός ή δύο μηνών. Οι ίδιες πληροφορίες φέρουν να περνά τελικά, παρά τις ενστάσεις των θεσμών, και η δυνατότητα επέκτασης της προστασίας σε επαγγελματίες οι οποίοι είχαν πάρει επιχειρηματικά δάνεια υποθηκεύοντας την πρώτη τους κατοικία.

Ανάλογης κατεύθυνσης ευνοϊκές παρεμβάσεις αναμένονται και στο ποσοστό κουρέματος του κόκκινου δανείου εάν αυτό ξεπερνά την αξία του ακινήτου, καθώς και στον χρόνο επιμήκυνσης της αποπληρωμής που, υπό προυποθέσεις, μπορεί να ξεπεράσει και τα 20 χρόνια.

Πηγή:/tvxs.gr

The post Το σενάριο του συμβιβασμού για την προστασία πρώτης κατοικίας appeared first on iNotos.gr.

Πηγή: inotos.gr