Νίκι Λάουντα: Ο Νίκι Λάουντα, τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής των αγώνων της Formula 1, πέθανε τη Δευτέρα σε ηλικία 70 ετών. “Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο αγαπημένος μας Νίκι πέθανε ήσυχα, τη Δευτέρα 20ή Μαΐου 2019, με την οικογένειά του πλάι του», ανέφεραν οι οικείοι του θρυλικού πιλότου της F1 και αργότερα πολυσχιδούς επιχειρηματία σε ηλεκτρονικό μήνυμά τους που μεταδόθηκε από αυστριακά ΜΜΕ.

Στις αρχές του έτους ο Νίκι Λάουντα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με βαριά γρίπη, μόλις λίγους μήνες μετά την εγχείρηση που είχε υποβληθεί στους πνεύμονες. Ο θρύλος της F1 κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, δύο με τη Ferrari, το 1975 και το 1977 και μία με τη McLaren, το 1984. Η είδηση της απώλειας του θρύλου της Formula 1 μεταδόθηκε επιβεβαιωμένη από το Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Τα πρώτα χρόνια

Ο Νίκι Λάουντα γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1949 στη Βιέννη της Αυστρίας. Η οικογένειά του ήταν εύπορη. Ο παππούς του από τη μεριά του πατέρα του ήταν ο Βιενέζος επιχειρηματίας Χανς Λάουντα. Ο Λάουντα τελικά έγινε οδηγός αγώνων παρά την αντίθετη γνώμη της οικογένειάς του. Αρχικά ξεκίνησε με ένα Mini και μεταπήδησε στη Formula Vee, όπως γινόταν τότε στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά πολύ σύντομα οδήγησε ιδιωτικά αγωνιστικά αυτοκίνητα Porsche και Chevron. Όταν η καριέρα του άρχισε να παραμένει στάσιμη, πήρε τραπεζικό δάνειο 30.000 βρετανικών λιρών μαζί με μια ασφάλεια ζωής έτσι ώστε να αγοράσει μια θέση οδηγού στη νεοφώτιστη ομάδα της March στο πρωτάθλημα της Formula 2 το 1971. Εκείνα τα χρόνια αρκούσε η πληρωμή ενός ποσού από τον υποψήφιο οδηγό στην ομάδα για τη συμμετοχή του στο αγωνιστικό τμήμα.

Επειδή οι διαφωνίες με την οικογένειά του ήταν μεγάλες και συνεχείς σχετικά με το μέλλον του, διέκοψε τις σχέσεις του μαζί τους. Γρήγορα πέρασε στην ομάδα της F1, αλλά το 1972 οδήγησε για την ομάδα της March τόσο στην F1 όσο και στην F2. Αν και τα αυτοκίνητα της F2 ήταν καλά και οι οδηγικές ικανότητες του Λάουντα εντυπωσίασαν το αφεντικό της March, Ρόμπιν Χερντ, το 1972 ήταν καταστροφικό για την March στην F1.

Ο Λάουντα απελπίστηκε και –καθώς ήταν πολύ χρεωμένος στην τράπεζα– για μια στιγμή σκέφτηκε να αυτοκτονήσει. Τελικά όμως πήρε ένα νέο τραπεζικό δάνειο έτσι ώστε να αγοράσει μια θέση στην ομάδα της BRM το 1973. Ήταν πολύ γρήγορος από την αρχή, αλλά η ομάδα της BRM βρισκόταν ήδη στη δύση της.

Το μεγάλο βήμα στην καριέρα του έγινε όταν ο συναγωνιστής του στην ομάδα της BRM Κλέι Ρεγκατσόνι έφυγε για τη Ferrari το 1974 και ο ιδιοκτήτης της ιταλικής φίρμας Έντσο Φεράρι ρώτησε τον Ιταλοελβετό οδηγό τη γνώμη του για τον Λάουντα. Εκείνος του μίλησε με τα καλύτερα λόγια με αποτέλεσμα ο Λάουντα να υπογράψει πολύ σύντομα με την ιταλική ομάδα, η οποία του πρόσφερε αρκετά χρήματα ώστε να εξοφλήσει τις δανειακές του υποχρεώσεις.

Νίκι Λάουντα: Το τραγικό ατύχημα

Ο Λάουντα τραυματίστηκε πολύ σοβαρά σε ατύχημα στη διάρκεια του γερμανικού γκραν-πρι στο Νίρμπουργκρινγκ το 1976, όταν η Ferrari που οδηγούσε χτύπησε στα προστατευτικά κιγκλιδώματα και τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο ίδιος κινδύνεψε να χάσει τη ζωή του εξαιτίας της εισπνοής τοξικών αερίων και των σοβαρών εγκαυμάτων που υπέστη. Αντίθετα όμως σε κάθε πρόβλεψη, κατάφερε να αναρρώσει και σε έξι μόλις εβδομάδες επέστρεψε στους αγώνες, λαμβάνοντας μέρος στο ιταλικό γκραν-πρι και κατακτώντας την τέταρτη θέση. Τα σημάδια του τραυματισμού του και των υποχρεωτικών πλαστικών επεμβάσεων στις οποίες υπεβλήθη μετά το ατύχημα ήταν εμφανή στο κεφάλι του.


Ο ίδιος έχει δηλώσει στο παρελθόν πως, ενώ θα μπορούσε να διορθώσει περισσότερο την αισθητική του προσώπου του, δεν το έκανε ποτέ έτσι ώστε να αποτελεί ζωντανό παράδειγμα των κινδύνων που διατρέχουν οι οδηγοί F1. Εξάλλου υπήρξε από τους πιο ενεργούς και δραστήριους οδηγούς με πολλές πρωτοβουλίες στον αγώνα για την αύξηση της ασφάλειας των οδηγών. Ο θρυλικός πιλότος βρισκόταν διακοπές στην Ίμπιθα και από εκεί μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο στην Αυστρία. Λίγες ώρες πριν γίνει γνωστός ο θάνατός του, φέρεται να είχε μεταφερθεί σε ειδική κλινική στην Ελβετία, για αιμοκάθαρση. Ο Νίκι Λάουντα είχε υποβληθεί δύο φορές σε μεταμόσχευση νεφρού, το 1997 και το 2005.

Πηγή: alphafreepress.gr