Νομίζω πως αρκετοί από εμάς, ειδικά οι μεγαλύτεροι, έχουμε λιώσει πάνω σε θρυλικά platformers, όπως τα Donkey Kong Cοuntry, Crash Bandicoot ή/και πολλά άλλα “euro-platformers” στην αγαπημένη Amiga. Άπειρες ώρες λουσμένοι από το φως της οθόνης και πλήρως συγκεντρωμένοι στον στόχο: να καταφέρουμε εκείνο το pixel perfect άλμα, να μπορέσουμε να βρούμε εκείνο το collectable που μας έλειπε και ήταν τόσο καλά -και σπαστικά- κρυμμένο, να περάσουμε εκείνο το καταραμένο σημείο που συνεχώς χάναμε όλες τις ζωές μας, με κόπο, ιδρώτα, ίσως και δάκρυα (δεν κρίνω, κάποιες φορές ο σαδισμός των developers ήταν υπέρμετρος). Το Kaze and the Wild Masks της Pixel Hive, είναι ένας φόρος τιμής, ένα γράμμα αγάπης σε αυτά τα παιχνίδια και δεν το κρύβει καθόλου. Θα μπορούσε να πει κανείς πως παρόλο που κυκλοφορεί εν έτει 2021, είναι retro, ή έστω, πολύ πιο retro από πολλά παιχνίδια που διεκδικούν αυτή την ταμπέλα.

Πρωταγωνίστρια είναι η συμπαθέστατη Kaze, μία κουνέλα με ανήσυχο πνεύμα, που αγαπά την περιπέτεια. Μία μέρα όμως, ενώ εξερευνά έναν αρχαίο ναό, παρέα με τον φίλο της τον Hogo, απελευθερώνει κατά λάθος ένα αρχαίο κακό, την Typhoon, η οποία όχι μόνο καταστρέφει τον ναό, αλλά και απορροφά το σώμα του Hogo, ο οποίος μεταμορφώνεται σε ένα μικροσκοπικό πνεύμα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα φρούτα και τα λαχανικά των κουνελιών, ζωντανεύουν και μεταλλάσσονται σε εχθρικά τέρατα! Φυσικά, η Kaze πρέπει να διορθώσει το λάθος της και να γίνει η ηρωίδα που θα σώσει τον Hogo, θα πολεμήσει την Typhoon και θα επαναφέρει τα διάφορα ζαρζαβατικά στην αρχική τους κατάσταση: τροφή για τα κουνέλια και όχι το αντίθετο. Απλό σενάριο, λιτή ιστορία και όπως στα περισσότερα τέτοιου είδους παιχνίδια, δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω άλλωστε.

Το Kaze είναι 2D platformer και χωρίζεται σε τέσσερις κόσμους, ο καθένας με τις δικές του πίστες και το δικό του boss fight. Καθώς εξερευνείτε όλες αυτές τις περιοχές, βρίσκεστε αντιμέτωποι με τέρατακια και εμπόδια όπως γκρεμούς, φωτιά, πάγο, αέρα, νερό, καρφιά και πολλά άλλα που είναι βασικά μέρη της platforming εμπειρίας. Η Kaze επιτίθεται κάνοντας άλματα πάνω στους εχθρούς, όπως επίσης και στριφογυρίζοντας σαν σβούρα. Την ίδια σβούρα την χρησιμοποιεί και στον αέρα, ώστε να επεκτείνει το άλμα της. Ακόμα, μπορεί να πέσει κατακόρυφα με δύναμη πάνω σε έναν εχθρό ή στο έδαφος. Το οπλοστάσιο της όμως, συμπεριλαμβάνει και τέσσερις μάσκες που βρίσκετε σε συγκεκριμένα σημεία στις διάφορες πίστες. Η μάσκα του αετού, που της επιτρέπει να πετά και να εκτοξεύει πυρά ενάντια στους εχθρούς, η μάσκα του καρχαρία, που κάνει το υποβρύχιο κολύμπι πολύ πιο γρήγορο κι ευέλικτο, η μάσκα της σαύρας, με την οποία τρέχει συνεχώς και της δίνει την δυνατότητα του διπλού άλματος και τέλος, την μάσκα της τίγρης που της επιτρέπει να γαντζώνεται πάνω σε συγκεκριμένους τοίχους και να ορμά γρήγορα στους εχθρούς.

“Δεν καταλαβαίνω την έκρηξη σου”.

Πέρα από τις μάχες και τα διάφορα εμπόδια, υπάρχουν και τα διάφορα collectables. Για να ολοκληρώσετε πλήρως κάθε επίπεδο (και να δείτε το καλό τέλος), πρέπει να συλλέξετε 100 κρυστάλλους. Επίσης, σε κάθε κόσμο, υπάρχει ένα έξτρα επίπεδο, στο οποίο αποκτάτε πρόσβαση μόνο εάν μαζέψετε όλους τους κρυστάλλους στα υπόλοιπα. Ακόμα, πρέπει να βρείτε και να ολοκληρώσετε επιτυχώς τις δύο bonus δοκιμασίες που υπάρχουν σε κάθε επίπεδο και να μαζέψετε τα τέσσερα γράμματα που αποτελούν το όνομα της Kaze. Κάτι που δεν είναι πάντα τόσο απλό, κυρίως επειδή κάποιες φορές, αυτά τα καλούδια είναι αρκετά καλά κρυμμένα, οπότε θα πρέπει να εξερευνήσετε εκτενώς την εκάστοτε πίστα και να “πονηρεύεστε” για τυχόν περίεργα σημεία. Εκτός απ’ όλα αυτά, αν καταφέρετε και περάσετε μία πίστα χωρίς να δεχθείτε ζημιά, κερδίζετε μία κορώνα, η οποία απ’ όσο κατάλαβα, δεν προσφέρει κάτι, πέρα από αίσθημα υπερηφάνειας. Αν όλα αυτά δεν σας αρκούν, τότε μπορείτε να δοκιμάσετε και τα time trials, που ξεκλειδώνονται μόλις ολοκληρώσετε ένα επίπεδο (όπως γινόταν και στο Crash Bandicoot). Όταν ξαναμπείτε στην πίστα, βλέπετε ένα ρολόι στην αρχή της και με το που το ακουμπήσετε, ξεκινάει το speedrun! Αναλόγως τον χρόνο σας, κερδίζετε ένα καρπούζι, το ασημένιο μετάλλιο ή το χρυσό. Για τους ανταγωνιστικούς τύπους υπάρχουν και leaderboards μάλιστα.

Όπως καταλαβαίνετε, υπάρχουν αρκετά πράγματα να κάνετε. Το καλό είναι πως δεν παιδεύεστε πολύ, τουλάχιστον όχι από τον πολύ κάλο χειρισμό του παιχνιδιού, κάτι που είναι must για κάθε platformer που σέβεται τον εαυτό του κι ευτυχώς δίνει το παρών εδώ. Αυτό σημαίνει πως το παιχνίδι είναι δίκαιο και τα τυχόν λάθη οφείλονται αποκλειστικά σε εσάς. Κάτι που ενισχύεται από τον πολύ καλό σχεδιασμό των επιπέδων και την λογική, σταδιακή άνοδο δυσκολίας καθώς προχωράτε. Μάλιστα, αφού μιλήσαμε για δυσκολία, να σημειωθεί ότι υπάρχουν δύο τρόποι παιχνιδιού: το original mode και το casual mode το οποίο σας δίνει έξτρα υγεία και περισσότερα checkpoints μέσα στις πίστες. Όπως και να έχει, δεν θα δυσκολευτείτε πάρα πολύ, καθώς δεν είναι και το πιο ζόρικο platformer που έχετε παίξει. Σε συνδυασμό με την σχετικά μικρή του διάρκεια, μάλλον δεν θα αργήσετε να το ολοκληρώσετε.

Εδώ θα πρέπει να αναφέρω πως η νοοτροπία του gameplay design θυμίζει έντονα τόσο το Donkey Kong Country 2 (δυστυχώς, χωρίς να φτάνει ποτέ τα ύψη αυτού του θρυλικού τίτλου), όσο και τα euro-platformers της Amiga που ανέφερα νωρίτερα, κυρίως όσον αφορά το μάζεμα των collectables. Από την άλλη, ενδεχομένως αυτό να είναι και το κύριο αρνητικό του Kaze. Ενώ εμπνέεται από εξαιρετικά παιχνίδια, δεν έχει ούτε την διάρκειά τους, ούτε τις πιο ξεχωριστές, ιδιαίτερες “χάρες” τους και προσφέρει μία αρκετά πιο περιορισμένη εμπειρία σε σχέση με αυτά. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν κάνει καλά αυτό που κάνει. Απλά, αφήνει την αίσθηση πως μπορούσε και καλύτερα/περισσότερα, κάτι που ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι είναι τίτλος με μικρό-μεσαίο budget.

Ένα πραγματικά τσαντισμένο καρότο.

Όσον αφορά τον οπτικό-ακουστικό τομέα, το Kaze ικανοποιεί, με χαριτωμένους και καλοσχεδιασμένους χαρακτήρες, ποικίλλα περιβάλλοντα, πολύ όμορφο 16-bit pixel art, γλυκά παστέλ χρώματα και καλά animations. Η μουσική επένδυση είναι ταιριαστή, χωρίς να αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο, με εξαίρεση ίσως, το δυναμικό main theme. Το μόνο που έχω να προσάψω στο παιχνίδι, είναι ενώ η συνολική του παρουσίαση είναι καλή, είναι ότι του λείπει λίγο παραπάνω προσωπικότητα, αυτό το κάτι που θα το έκανε να ξεχωρίσει και να γίνει αξιομνημόνευτο.

Το Kaze and the Wild Masks δείχνει πως έχει δουλευτεί με αγάπη και μεράκι. Μπορεί να μην φτάνει στο επίπεδο των τίτλων που το ενέπνευσαν, αλλά είναι μία αξιόλογη προσπάθεια επαναφοράς του gameplay παλιών, αγαπημένων παιχνιδιών. Ελπίζω να δούμε μεγαλύτερα και καλύτερα πράγματα στον μέλλον από την PixelHive, η οποία δείχνει να έχει δυνατότητες. Αν σας αρέσουν τα platformers, θα περάσετε μερικές ώρες ποιοτικής διασκέδασης και γλυκιάς νοσταλγίας.

  • Καλoσχεδιασμένο platformer gameplay
  • Καλός χειρισμός
  • Όμορφο pixel art, ωραία χρώματα και καλά animations
  • Τίμια αναφορά σε θρυλικά παιχνίδια
  • Σχετικά μικρή διάρκεια
  • Ίσως φανεί αρκετά εύκολο σε κάποιους
  • Το περιορισμένο budget θέτει όρια στις φιλοδοξίες του
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ: PC, PS4, Xbox One, Switch, Stadia
ΑΝΑΠΤΥΞΗ: PixelHive
ΕΚΔΟΣΗ: Soedesco
ΔΙΑΘΕΣΗ: Enarxis

Game20.gr, το Άσυλο των gamers

Πηγή: Game20.gr